به فدای شورش عزای تو

به فدای شورشِ عزای تو
به فدای نور خیمه‌های تو
چه خدایی در رگِ تو جاری بود
که نشد فاش سِرّ خون‌بهای تو

یا حسین ثارالله، به فدایت جانا
به خدا بخشیدی، همه‌ی هستت را
و خدا خود آمد، به دل قربانگاه
که به تو برگریدم، همه اِنّا لله

تو جگر گوشه‌ی رسول الله 
به تو وابسته دین پیغمبر
به تو پاینده گردش عالم
به کف تو اراده‌ی محشر

اگر عشاق بی‌قرارت را
بپذیری دمی به درگاهت
همه قالب تُهی کنند از شوق
اگر آید ز در علی اکبر

یا حسین یا اباعبدالله...

****

به مژگان سیَه کردی هزاران رخنه در دینم
بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم 

سرِ خُمِّ مِی را کمی وا کنی
مرا مستِ فرزند زهرا کنی
سرم را به ضربت مداوا کنی
تنم را ز غم ارباً اربا کنی

به فرمان مولا به فرمان دین
امیری حسینُ و نِعم‌َالامیر...

*****

به فدای خادمان دربارت
به فدای خاکِ پایِ زوّارت
به فدای لشکر علمدارت
که می‌آیند اربعین به دیدارت

همه عالم محوِ سپه ثارالله
همگی جان برکف، به رهِ ثارالله

شده هرکس عاشق، ز غمت می‌نوشد
تا ابد خونِ تو به رگش می‌جوشد

تو تَجَلّیِ غیرت اللهی
که رسید ارث تو به فرزندت
همه چشم‌انتظار روزی که
برسد وعده‌ی خداوندت

قدم اول قیامش را 
دَمِ بیت‌ُالحرام بردارد
که می‌آید برای خون‌خواهی
عَلَم انتقام بردارد

یا حسین یا اباعبدالله...

****

مرا عهدیست با جانان
که تا جان در بدن دارم
هوادارانِ کویش را
چو جانِ خویشتن دارم

اگر رقص گیسو بگوید بمان
اشارات اَبرو بگوید بمان
از این سو و آن سو بگوید بمان
بمانم اگر او بگوید بمان

بمیرم اگر او بگوید بمیر
امیری حسینٌ و نعم‌الامیر...