برسد سلام کبوتران حرم به بام تو یاحسن
بخورند دانه کبوتران حرم به نام تو یاحسن
ببرند فیض، سخنوران؛ همه از کلام تو یاحسن
بدمد به میّت و جان دهد به دمی غلام تو یاحسن
نه مراست قدرت آنکه دم زنم از مقام تو یاحسن
نه مرا توان که بیان کنم صفت تمام تو یاحسن
به لقب، عزیزی و مجتبی؛ به صفت، کریمی و مهربان
به نسب، اصیلی و هاشمی؛ به شرف، فراتر از آسمان
به جمال، صورت احمدی؛ به کلام، احمد خوشبیان
به کمال، جلوهی فاطمی؛ به جلال هم، علی زمان
و پر است از نفس خدا به خدا تمام تو یاحسن
نه مراست قدرت آنکه دم زنم از مقام تو یاحسن