ای شورِ همه فریادا
سلطان به سلامت بادا
ای خانهی تو آبادا
سلطان به سلامت بادا
(همه شب نهادهام سر، چو سگان بر آستانت)۲
که رغیب در نیاید، به بهانهی گدایی
دل و دین و عقل و هوشم، همه را بر آب دادی
ز کدام باده ساقی به منِ خراب دادی
(شَهَنشَهِ طوس اباالحسن)۲
صدای ناقوس اباالحسن
به محضرِ تو شمس و قمر
شبیهِ فانوس، اباالحسن
اباالحسن یا اباالحسن...
****
(صیدِ تو همه صیادا
سلطان به سلامت بادا)۲
در بندِ توام آزادا
سلطان به سلامت بادا
تو معین الضعفایی. تو غریب الغربایی
تو امیرِ عالمین و، تو امامِ انبیایی
اغنیا مکه روند و، فقرا سوی تو آیند
جان به قربانِ تو مولا، که تو حج الفقرایی
ولی و والا اباالحسن
حیِ تعالی اباالحسن
بعد علی سلطانِ نجف
علیِ اعلی اباالحسن
اباالحسن یا اباالحسن...