ای امون از مدینه‌ی بی وفا

ای اَمون از مدینه‌ی بی‌وفا 
وای ای خدا 
خونه‌ی زهرا شده دارالعزا 
وای ای خدا 

وای دنیا شاهد باش 
روزهای آخر پیغمبر تنهاست 
وای دنیا شاهد باش 
تنها دلگرمیش لبخند زهراست 

اسم علی و فاطمه دائم 
رو لبشه مثل شهادتین
جانِ کلام مصطفی اینه 
حسینُ مِنّی اَنَ مِن حسین

حسینُ مِنّی اَنَ مِن حسین...  

بر روی لب داره نبی زمزمه 
وای فاطمه
به فکر بی‌وفاییِ مردمه 
وای فاطمه 

وای بعد از پیغمبر 
نامردا حق حیدر رو خوردن 
وای جای دستِ‌گل 
مَردم پشت در هیزم آوردن 

یه روزی پیش چشمای مولا
فاطمه تو شعله‌ی آتیشه 
بمیرم از همین روزا حیدر 
تو مدینه خونه‌نشین می‌شه 

اسم علی و فاطمه دائم 
رو لبشه مثل شهادتین
جانِ کلام مصطفی اینه 
حسینُ مِنّی اَنَ مِن حسین

حسینُ مِنّی اَنَ مِن حسین...