161 -پوشش و حجاب از دشمن

بِسْمِ اللّٰهِ اسْتَعَنْتُ،
به نام خدا یاری جستم،

وَبِبِسْمِ اللّٰهِ اسْتَجَرْتُ،
و با نام خدا پناه گرفتم، 

وَبِهِ اعْتَصَمْتُ،
و به او چنگ زدم،

وَمٰا تَوْفِیقِی إِلّٰا بِاللّٰهِ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ. 
و توفیقی نیست مرا جز به خدا، بر او توکل نـمودم.

اَللّٰهُمَّ نَجِّنِی مِنْ طَارِقٍ یَطْرُقُ فیٖ لَیْلٍ غَاسِقٍ،
خداوندا، مرا نجات ده از حادثه‌ای که پیش آید در شبی سخت تاریک،

أَوْ صُبْحٍ بَارِقٍ،
یا بامدادی درخشان،

وَمِنْ کَیْدِ کُلِّ مَکِیدٍ،
و از نیرنگ هر نیرنگ باز،

أَوْ ضِدٍّ، أَوْ حَاسِدٍ حَسَدَ. 
یا مخالفی، یا حسودی که حسد نـماید. 

زَجَرْتُهُمْ بِ‍﴿قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ،
آن‌ها را راندم با «بگو اوست‌ خداى یگانه،

اللّٰهُ الصَّمَدُ،
خداى بی‌نیاز [ثابت متعالی]،

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ،
[كسی را] نزاده و زاده نشده است،

وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ﴾،
و هيچ كس او را همتا نيست»،

وَبِالْاِسْمِ الْمَکْنُونِ الْمُنْفَرِجِ، 
و با نام پنهان گشایش یافته،

بَیْنَ الْکٰافِ وَالنُّونِ،
میان کاف و نون،

وَبِالْاِسْمِ الْغٰامِضِ الْمَکْنُونِ الَّذِی،
و با نام نا آشکار پنهان شده که،

تَکَوَّنَ مِنْهُ الْکَوْنُ قَبْلَ أَنْ یَکُونَ،
هستی از آن هستی یافت پیش از آن که هست گردد،

أَتَدَرَّعُ بِهِ مِنْ کُلِّ مٰا نَظَرَتِ الْعُیُونُ،
به آن زره می‌پوشم در برابر هر چه ببیند چشم‌ها،

وَخَفَقَتِ الظُّنُونَ،
و بر گمان‌ها بگذرد، 

﴿وَجَعَلْنَا مِنْ بَیْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا،
«و قرار دادیم در پیشاپیش آنها سدی،

وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا،
و در پشت سـر آنها سدی را،

فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لاٰيُبْصِـرُونَ﴾،
و آنان را پوشاندیم پس آنان نـمی‌بینند»،

وَکَفىٰ بِاللّٰهِ وَلِیّاً،
و کافی باشد خداوند به عنوان سـرپرست،

وَکَفىٰ بِاللّٰهِ نَصِیراً.
و خداوند بس است به عنوان یاور.