154 -درخواست دور شدن از دشمن

رَبِّ کَمْ مِنْ نِعْمَهٍ أَنْعَمْتَ بِهٰا عَلَیَّ قَلَّ لَکَ عِنْدَهَا شُکْرِی، وَکَمْ مِنْ بَلِیَّهٍ ابْتَلَیْتَنِی بِهٰا قَلَّ لَکَ عِنْدَهَا صَبْـرِی، وَکَمْ مِنْ مَعْصِیَهٍ أَتَیْتُهَا فَسَتَـرْتَهَا وَلَمْ تَفْضَحْنِی!

ای پروردگار من چه بسیار نعمتی که بر من بخشیدی، و اندک بود برای تو در آن سپاسگزاری‌ام، و چه بسیار بلایی که مبتلا ساختی مرا به آن، و در مورد آن برای تو اندک گشت شکیبایی من، و چه بسیار معصیتی که انجام داده‌ام، و تو آن را پوشاندی و رسوایم نساختی!

فَیٰامَنْ قَلَّ عِنْدَ نِعْمَتِهِ شُکْرِی فَلَمْ یَحْرِمْنِی، وَیٰا مَنْ قَلَّ عِنْدَ بَلٰائِهِ صَبْـرِی فَلَمْ یَخْذُلْنِی، وَیٰا مَنْ رَاٰنِی عَلَی الْمَعَاصِی فَلَمْ یَفْضَحْنِی.

پس ای آنکه اندک گشت هنگام نعمتش سپاسگزاری‌ام، و مرا محروم نساخت، و ای آنکه اندک گشت هنگام بلایش شکیبایی من و مرا وانگذاشت، و ای آنکه مرا بر گناهان دید و رسوایم نساخت.

یٰا ذَاالْمَعْرُوفِ الَّذِی لاٰیَنْقَطِعُ أَبَداً، وَیٰا ذَاالنَّعْمَاءِ الَّتِی لاٰتُحْصیٰ عَدَداً، صَلِّ عَلیٰ مَحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَادْفَعْ عَنِّی شَـرَّہُ فَإِنِّی أَدْرَأُ بِکَ فیٖ نَحْرِہِ، وَأَسْتَعِیذُ بِکَ مِنْ شَـرِّہِ.

ای دارندۀ احسانی که هرگز قطع نشود، و ای صاحب نعمتی که فوق شمارش است تعدادش، بر محمد و آل محمد درود فرست و از من دور کن شـر او را، که من به تو دفع می‌کنم در گردنش و به تو پناه می‌جویم از شـرش.