مغز و معنای هیئت

هیئت یک ساختاری است که هم دارای مغز و معنا است، هم دارای تحرّک و پویایی است، فقط فکر و معنویّت و درس و تعلیم نیست، تحرّک و پویایی هم در هیئت وجود دارد. مغز و معنا همان مکتب است،‌ تبیین مکتب. در هیئت‌ها تبیینِ مکتب میشود. اینکه عرض می‌کنیم «می‌شود»، یعنی باید بشود. طبیعت هیئت این است: هیئت محلّ تبیین است، محلّ بیان است، محلّ بیان مهم‌ترین مفاهیم معارف اسلامی و معارف علوی است، محلّ پاسخ به سؤال‌ها است. امروز جوان‌های ما سؤال‌های گوناگونی دارند، درباره‌ی سبک زندگی سؤال دارند، درباره‌ی مسائل اصولی سؤال دارند، سؤال [هم] به‌جا است. راه مواجهه‌ی با سؤال، اندیشیدن و پاسخ دادن است، این کار باید در هیئات انجام بگیرد، مرکز مهمّ این کار همین هیئات است، پاسخ به سؤالات فراوان متعدّدی که روزبه‌روز به وجود می‌آید. سؤال ایرادی ندارد، منتها کسی که سؤال دارد بداند که این جهل او و بی‌اطّلاعی او است که سؤال را به وجود می‌آورد و ممکن است این را تبدیل کرد به دانش، به علم، به دانایی. کسی که سؤال دارد، این سؤال موجب این نشود که خیال کند همه چیز وارونه است، نه، سؤال باید مطرح بشود، اشکالی هم ندارد، باید پاسخ داده بشود و پاسخش باید در هیئت‌ها باشد، در مراکز علم و معرفت باشد، این، مغز و معنای هیئت است.