سه نکته برجسته در قضیه فلسطین

این سه نکته‌ی برجسته در یاد تاریخ می‌ماند:

نکته‌ی اول ظلم و جنایت کم نظیری است که امروز صهیونیست‌ها نسبت به مردم فلسطین مرتکب می‌شوند؛ این اصلاً در تاریخ ماندنی است. یک جوانی بعد از آن که این همه زجر کشیده و مصیبت دیده، جان خودش را قربان می‌کند، تا ضربه ای به غاصب خانه‌ی خودش بزند؛ خودش هم به شهادت می‌رسد. آنها می‌آیند خانه‌ی آن جوان و خانه‌ی پدر و مادرش را ویران می‌کنند و خانواده‌ی او را به شکنجه و اذیت و آزار می‌کشند؛ با تانک وارد اردوگاه‌ها و شهرها می‌شوند؛ به خانه‌ها حمله می‌کنند و خانه‌ها و مزارع را ویران می‌کنند و آدم می‌کشند. امروز کشته شدنِ جوان، کودک، پیرمرد و پیرزن فلسطینی و غیر مسلح فلسطینی یک کار روزمره شده؛ این چیز عجیبی است؛ این حادثه ای است که واقعاً تاریخی است؛ این در تاریخ خواهد ماند.

نکته‌ی دومی که در تاریخ می‌ماند، صبر و استقامت افسانه ای ملت فلسطین است. یک ملت محاصره شده، تنها، اطرافش همه دشمن؛ اما این طور ایستاده. با گرسنگی می‌سازند، با غم فرزندان و داغ جوان‌هایشان می‌سازند، با ویرانی خانه‌ها و با خرابی مزارعشان می‌سازند، با بیکاری می‌سازند. الآن چند میلیون فلسطینی - همه‌ی اینها که جزو احزاب و گروه‌ها نیستند - که یک ملتند؛ زن، مرد، کوچک، بزرگ و پیر با قدرتِ تمام ایستاده‌اند. آفرین! آفرین! عجب ملت مقاومی هستند! این هم در تاریخ می‌ماند؛ این نکته در این قضیه درخشنده است و چشم‌ها را در تاریخ به خودش جلب خواهد کرد.

نکته‌ی سوم، سکوت مجامع بین‌المللی و دولت‌هاست! این آقایان اروپایی‌ها که این قدر عاشق حقوق بشرند؛ این قدر دلشان برای حقوق بشر سوخته، در مقابل چشم آنها این حوادث انجام می‌گیرد؛ اما در بسیاری از موارد سکوت می‌کنند؛ در بسیاری از موارد طرف ظالم را کمک می‌کنند! شگفت آور است واقعاً!