در رکاب حسین (ع) (جلسه 7)

شب هفتم؛ 
ما و اشک چشم هایمان ؛به تطهیر آمده بودیم، 
آمده بودیم که با اشک های خشک شده مان، روایت بستن آب باشیم ؛ 
بر مردی که آب‌های جهان مهریهٔ مادرش بود!

روایت، گاهی به زبان است ... گاهی به اشک، گاهی به خون دل، گاهی به #قیام !
بعد از کربلا تا آخر تاریخ، ما روایتگران این واقعه‌ایم!
💥 راستی؛ دنیا از عاشورا، از حسین ع ... چه می‌داند؟