فقط به خواندن، فقط به لفاظی، فقط به الحان گوناگون نبایستی اکتفا کرد؛ اینها را باید به چشم وسیله نگاه کرد. لحن زیبا و صدای زیبا برای قرآن لازم است، اما برای اینکه دلها خشوع پیدا کنند، نرم بشوند و به معانی قرآن برسند. این جور نیست که ما خیال کنیم این یک امرِ استقلالی است؛ نه، اینها مقدمه است؛ این مقدمه را باید به قصد آن ذیالمقدمه انجام داد؛ و البته بدون این مقدمه هم مشکل است.
اینکه ما اصرار داریم بر حفظ قرآن، بر تلاوت قرآن، بر گسترش جلسات قرآنی در سطح کشور، بر آموزش علوم قرآنی و فنون قرآنی از تلاوت و کتابت و بقیهی مسائل گوناگونی که اطراف قرآن هست به خاطر این است که آشنائی با اینها و وقت گذاشتن در این رشتهها، فضای کشور را فضای قرآنی میکند. ما به این فضا احتیاج داریم.
وقتی فضا قرآنی شد، انس با قرآن افزایش پیدا خواهد کرد، عمومیت پیدا خواهد کرد؛ و انس با قرآن، موجب تدبر در قرآن و معارف قرآنی میشود. امروز دنیای اسلام به این تدبر احتیاج دارد. ما ملت ایران هم به این تدبر احتیاج داریم.
پربازدید ترین تک جلسه مقام معظم رهبری(حفظه الله) محرم و صفر قرآن
