باید منتظر بود. این نگاه ادیان به پایانِ راهِ کاروان بشرى، نگاه بسیار امیدبخشى است، حقیقتاً روحیّهى انتظار و روحیّهى ارتباط با ولىّعصر (ارواحنا فداه) و منتظر ظهور بودن و منتظر آن روز بودن، یکى از بزرگترین دریچههاى فرج براى جامعهى اسلامى است. منتظر فرج هستیم، خود این انتظار، فرج است، خود این انتظار، دریچهى فرج است، امیدبخش است، نیروبخش است، از احساس بیهودگى، از احساس ضایع شدن، از نومیدى، از گیج و گمى نسبت به آینده جلوگیرى میکند، امید میدهد، خط میدهد. مسئلهى امام زمان (سلام الله علیه) این است.
هنوز نظری ثبت نشده