ولايت مدارى و دشمن ستيزى فاطمى
يكى از ضرورى ترين عرصههايى كه در آن بايستى به فاطمهى
زهرا عليها السلام اقتدا نمود، عرصهى دفاع از حريم امامت و ولايت
مىباشد. آن حضرت در دورهى كوتاه زندگانى خويش پس از
هجران رسول خدا صلى الله عليه و آله زيباترين جلوهى پاسدارى از حريم
ولايت را به تصوير كشانيد.
فاطمه عليها السلام شيداترين پروانهى شمع امامت بود، پروانهى
عاشقى كه با سوختن و فداسازى خويش به همگان آموخت
امام بر حق چونان كعبه است؛ كعبهاى كه مردم بايستى بر گردش
طواف نمايند؛ نه او برگرد مردم: مثل الامام مثل الكعبه اذ تؤتى
ولاتأتى. (1)
اين فاطمه بود كه عاشقانهترين پاسداشت را از حريم امامت
روا داشت، همونكه پهلويش شكست و در خون نشست، امّا
لحظهاى از يارى ولىّ امر خويش از پاى ننشست، همو كه با
فريادهاى جگر سوز خويش، زيباترين شعار ولايت مدارى را در
گوش جان پيروان خويش طنين انداز ساخت.
ياابالحسن! روحى لروحك الفداء و نفسى لنفسك
الوقاء ان كنت فى خير كنت معك و ان كنت فى شرٍّ كنت
معك. (2)
«اى ولى امر من! روحم به فداى روح تو جانم سپر بلاى تو!هماره
همراه تو خواهم بود، چه در خير و نيكى به سر برى و چه در سختى و
بلا گرفتار شوى.»
فاطمه عليها السلام در قيام پرحماسهى فرهنگىاش، لحظهاى از
افشاگرى و روشن گريهاى هدايتبخش خويش دست برنداشت
تا به همهى مسلمانان طول تاريخ بفهماند كه سكوت در مقابل
مهاجمان فرهنگى پذيرفتنى نيست. آن هنگام كه اصل و اساس
اسلام در ورطهى خطر افتاده باشد، هيچ تقيّه و بهانهاى براى
احدى، چه زن و چه مرد، شرعى نيست. بايد به پا خاست، بايد
فرياد بر آورد، بايستى در برابر ضلالت، قد علم كرد و همچون
سيلى بنيان كن بر تيره خارهاى نفاق خروشيد:
ما زنده از آنيم كه آرام نگيريم
موجيم كه آسودگى ما عدم ماست
فاطمه عليها السلام در مقابل بدعت و تحريف اسلام آرام ننشست،
برخاست، جوشيد و خروشيد، افشاگرى نمود و روشنگرى
كرد. (3)
از جمله مبارزات عملى و دشمن ستيزىهاى آن حضرت،
مىتوان چنين نام برد:
1. ايراد خطبههاى متعدد جهت اثبات حقانيت
اميرالمؤمنين عليه السلام و احقاق حق خود.
2. احتجاج و بحث و مناظرهى مستقيم با خلفاى جور.
3. حضور در خانهى بزرگان مهاجر و انصار و يارى طلبيدن از
آنان
4. منع عملى و گفتارى براى بردن اميرالمؤمنين عليه السلام به مسجد
جهت بيعت.
5. گريههاى طولانى در مدينه و بيت الاحزان.
6. اعلام برائت و تنفر و روى برگرداندن از خلفاى جور.
7. لعن و نفرين به ستمگران پس از هر نماز.
8. وصيّت به كفن و دفن شبانه و مخفيانه بودن قبر جهت برملا
نمودن چهرهى واقعى دشمنان دين تا قيامت. (4)
________________________________
1. بحار الانوار، ج 36، ص 353 روايت 224.
2.كوكب الدرّى، ج 1 ص 196.
3.جامى از زلال كوثر، استاد محمد تقى مصباح يزدى، ص 145.
4.فرهنگ فاطميّه، ص 223.
هنوز نظری ثبت نشده