سوار بر مركب و طلب يارى
از امام باقر عليه السلام روايت شده است:
انّ علياً حمل فاطمه على حمار، و سار بها ليلاً الى بيوت الانصار يسالهم النصرة و تسالهم فاطمة الانتصار له... (1)
«همانا على عليه السلام، فاطمه عليها السلام را شبها بر چهارپايى مىنشاند و به در خانهى انصار مىبرد و فاطمه عليها السلام از آنان يارى مىطلبيد.»
آنان مىگفتند: اى دختر رسول خدا! بيعت ما با اين مرد انجام گرفته است و اگر همسر و پسر عموى تو پيش از او سبقت مىجست و از ما بيعت مىخواست ما از او روى گردان نبوديم.
على عليه السلام مىفرمود:
آيا مىبايست رسول خدا صلى الله عليه و آله را در خانه مىنهادم و دفن نكرده
بيرون مىآمدم و با مردم بر سر قدرت او نزاع مىكردم؟!
و فاطمه عليها السلام مىفرمود: ابوالحسن كارى نكرده مگر همان را كه شايستهى او بوده است و امت هم كارى كردند كه خداوند حسابگر و بازخواست كنندهى آنهاست. (2)
حضرت زهرا عليها السلام از آن رو به همراه على عليه السلام و حسنين عليهما السلام بر در خانههاى مهاجر و انصار مىرفت كه آنها را به ياد بيعتشان در
عقبه و غدير و ديگر سفارشهاى رسول خدا صلى الله عليه و آله در حق على عليه السلام و درياى فضائل او اندازد تا شايد بتواند براى على عليه السلام چهل ياور فراهم كند. زيرا از على عليه السلام شنيده بود كه مىگفت:
لو وجدت اربعين ذوى عزم منهم لنا هضت القوم. (3)
«اگر چهل ياور داشتم در خانه نمىنشستم.»
آنها (مهاجر و انصار) هم يا در را باز نمىكردند و جوابى نمىدادند يا وعده مىدادند اما حاضر نمىشدند. زهرا عليها السلام تا چندين شب اين گونه عمل كرد، اما تنها چهار نفر بر سر قرار مىآمدند.
و اگر مىبينى كه به جاى على عليه السلام زهرا عليها السلام درها را مىكوبد و به يارى على عليه السلام دعوت مىكند، گذشته از پيمان عقبه به خاطر اين
نكته است كه از على عليه السلام كينههاى بدر و احد و احزاب و... را به دل دارند ولى از او كينهاى به دل ندارند. و اگر على عليه السلام او را سوار بر استر مىنمود با اينكه خانهها به يكديگر نزديك بود و مدينه هم وسعتى نداشت شايد به سبب كسالت و رنجورى او از مصائبى بوده كه بر او وارد آمده، به طورى كه بايد سواره برود. (4)
در رياحين الشريعه آمده: از تمام امت، چهل و چهار تن قبول كردند كه در طلب حق آن حضرت، ايشان را يارى نمايند حضرت فرمان داد كه بامدادان، سرهاى خويش را بتراشند و سلاح جنگ و جهاد با خود برگيرند و با آن حضرت بيعت كنند،
هنگام صبح جز چهار نفر يعنى، سلمان و ابوذر و مقداد و زبير، كسى بر در خانهى آن حضرت نيامد. (5)
_______________________________
1. چشمه در بستر ص 88. شرح ابن ابى الحديد ج 6 ص 13.
2. اميرالمؤمنين علىبن ابيطالب عليهالسلام رحمانى همدانى ص 884 به نقل از
الامامة والسياسة ج 1 ص 19.
3. بحار ج 28 ص 313. شرح ابن ابى الحديد ج 2 ص 22 و 47.
4. چشمه در بستر ص 81.
5. رياحين الشريعه ج 1 ص 257.
هنوز نظری ثبت نشده