نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
رحمت خداوند بر اشکهای تو (مسمع بن عبدالملک بصری) روایت میکند: که امام صادق(علیهالسلام) فرمود: «(ای مسمع) آیا مصائب حسین را یاد میکنی؟» عرض کردم: آری فرمود: «آیا بی تابی (و گریه) میکنی؟ عرض کردم: «بلی به خدا قسم طوری گریه میکنیم که اهل و عیالم اثر آن را در [سیمای] من مشاهده میکنند و از خوراک امتناع میکنم؛ چندان که اثر گرسنگی در صورتم مشاهده میشود. حضرت فرمود: «رحمت خداوند بر اشکهای تو؛ آگاه باش که تو از گریهکنندگان بر ما محسوب میشوی و از کسانی هستی که در شادی ما شاد و در حزن ما محزون و در هنگام ترس ما ترسان و در زمان ایمنی ما، ایمن هستند. هنگام مرگ خواهی دید که پدران من نزد تو حاضر شده، سفارش تو را به ملک الموت میکنند و از این بالاتر آنکه [ تو را به بهشت] بشارت میدهند و ملکالموت از هر مادر مهربان بیشتر به تو مهربانی کند.» [تا آنکه فرمود:] «هیچ کس به خاطر دلسوزی به ما و به سبب مصائبی که بر ما وارد شده گریه نمیکند، مگر آنکه قبل از آمدن اشک از چشمش، خدا او را رحمت میکند. پس وقتی اشکها بر گونهاش جاری شد، اگر قطرهای از آن در جهنم بیفتد، گرمای جهنم را از بین میبرد تا آنجا که دیگر برای آن حرارتی باقی نمیماند. هیچ چشمی برای ما گریه نمیکند، مگر آنکه از نعمت نظر کردن به [حوض] کوثر بهرهمند میشود و با کسانی که ما را دوست دارند از آن سیراب میشود.» منبع کامل الزیارات، ابن قولویه، باب ۳۲، ص۱۰۸ وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج۱۰، ص۳۹۷
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد