نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
حسین علیهالسلام و پیامبر صلی الله علیه و آله بر اساس روایات، از ولادت حسین بن علی علیهالسلام که در سال چهارم هجرت بود تا رحلت رسول الله صلی الله علیه و آله که شش سال و چند ماه بعد اتفاق افتاد، پیامبر اکرم(ص) به شیوههای مختلف مقام شامخ آن حضرت را به مردم گوشزد مینمودند. سلمان فارسی میگوید: دیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله حسین علیهالسلام را بر زانوی خویش نهاده او را میبوسید و میفرمود: «تو بزرگوار و پسر بزرگوار و پدر بزرگوارانی، تو امام و پسر امام و پدر امامان هستی، تو حجت خدا و پسر حجت خدا و پدر حجتهای خدایی که نه نفرند و خاتم ایشان، قائم ایشان امام زمان عجل الله تعالی فرجه و شریف می باشد.» انس بن مالک روایت میکند: وقتی از پیامبر پرسیدند کدامیک از اهل بیت خود را بیشتر دوست میداری، فرمود: «حسن و حسین را.» بارها رسول گرامی حسن و حسین را به سینه میفشرد و آنان را میبویید و میبوسید. ابوهریره گوید: رسول اکرم صلی الله علیه و آله را دیدم که حسن و حسین علیهالسلام را بر شانههای خویش نشانده بود و به سوی ما میآمد، وقتی به ما رسید فرمود: «هر کس این دو فرزندم را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر که با آنان دشمنی ورزد با من دشمنی نموده است.» عالیترین، صمیمی ترین و گویاترین رابطه معنوی و ملکوتی بین پیامبر و حسین(ع) را میتوان در این جمله رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله خواند که فرمود: «حسین از من و من از حسینم.» منبع مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۴۶ کمال الدین، شیخ صدوق، ص۱۵۲ سنن ترمذی، ج۵، ص۳۲۳ و ۳۲۴ آدرس سایت مقتل: https://maghtal.org
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد