ام ايمن و آب بهشتى
على بن معمر روايت كرده:
امّ ايمن پس از رحلت حضرت فاطمه عليها السلام گفت: نمىتوانم جاى فاطمه عليها السلام را در مدينه خالى ببينم. و لذا از مدينه خارج و به
سوى مكّه حركت كرد، در بين راه، در محلّى به نام «جحفه» عطش و تشنگى شديدى بر او غلبه كرد به طورى كه ترسيد مبادا در اثر تشنگى از دنيا برود، پس چشمان خود را به آسمان دوخته، عرضه داشت:
«يا ربّ! اتعطشنى و أنا خادمة بنت نبيّك؟»
«خداوندا! آيا مرا تشنه مىگذارى در حالى كه من خادم دختر پيامبرت بودهام؟!»
على بن معمر مىگويد:
در اين حال دلوى آب از آبهاى بهشتى براى او فرود آمد، پس بعد از نوشيدن از آن آب، تا هفت سال گرسنه نشد و چيزى نخورد. (1)
____________________________________
1. زندگانى حضرت زهرا عليهاالسلام، ترجمه ج 43 بحار، ص 292، مناقب ابن شهر آشوب، ج 3، ص 386.
هنوز نظری ثبت نشده